Bombardement Rotterdam
07

Bombardement Rotterdam

Volgende

Transcriptie

Een ontluisterend gezicht, de resten van Rotterdam na het bombardement op 14 mei 1940  de dag van de capitulatie. De woonhuizen aan de Zomerhofstraat zijn weggevaagd. Mensen lopen zoekend tussen het puin. Links aan de horizon zie je het silhouet van de Koninginnekerk en rechts daarvan de Heineken-brouwerij. Uit de hoge schoorsteen komt rook.
De tweede wereldoorlog is voor Heineken Rotterdam een zware tijd. Op voorwaarde dat bier wordt geleverd aan het Duitse leger mag de brouwerij blijven draaien. Maar omdat de grondstoffen steeds schaarser worden en auto’s en vrachtauto’s worden gevorderd, gaat de kwaliteit van het bier sterk achteruit en wordt de levering steeds lastiger. Ook de directeur kan niet meer met de auto naar kantoor en wordt ‘s ochtends door zijn chauffeur met de tandem opgehaald.

Ook voor de medewerkers is het een angstige tijd, want de brouwerij biedt in het geheim onderdak aan collega’s die zijn opgeroepen voor tewerkstelling in Duitsland. Er wordt een illegale telefooncentrale geplaatst die verzetsgroepen met elkaar verbindt en de kegelbaan in de kelder dient als schietbaan om te oefenen met wapens.

Tegen het einde van de oorlog is dit Heineken kantoorgebouw hoofdkwartier van het verzet. Om zogenaamd elektriciteit en verwarming te besparen wordt de hele tweede verdieping ontruimd, maar in werkelijkheid wordt hier het hoofdkwartier ondergebracht; terwijl beneden de Duitsers in en uitlopen.